ΧΑϊΚΟΥ ΙΙ

νωρίς τό πρωί
μέ καινούργιο κιμονό:
άλλος άνθρωπος.

ΧΑϊΚΟΥ

δροσιά: πώς αλλιώς
να ξεπλύνεις την τόση
σκόνη του κόσμου.

ματσούο μπασό

ΑΙΩΡΗΣΗ

εδώ κι αρκετό καιρό..(2 χρόνια+) έχω καταλάβει πώς είναι να παίζεις το ρόλο του εαυτού σου..να είσαι συ και να μην είσαι..εξωτερικά είμαι γω..μέσα μου όχι. ο 'έξω' εαυτός μου φαίνεται λογικός, όμως ο 'μέσα' μου είναι ανήσυχος..βγαίνει και ψάχνει, ακούει, παρατηρεί προς όλες τις κατευθύνσεις-ποτέ κάπου συγκεκριμένα-και τη νύχτα είναι μόνο που μπαίνει ξανά μεσ' στο σώμα μου για να κοιμηθεί. αλλά και κει πάλι δεν ησυχάζει τελείως..βλέπει όνειρα..

ΤΖΟΝ ΖΟΡΝ

άκουγα σήμερα το naked city του ζορν και επαλήθευσα ότι ο τύπος είναι πράγματι μεγάλος συνθέτης και μουσικός..

ΜΙΖΕΡΥ

δε μπορώ την αθήνα το πρωί..δείχνει ακόμα πιο βρώμικη..(τη νύχτα άντε πες κάτι γίνεται..)



η κυρά στη φωτο (τζύπσι) καθώς περπάταγε στην αχαρνών σταμάτησε μπροστά στους κάδους και άρχισε να πετάει έξω τα σκουπίδια ψάχνοντας τίποτα της προκοπής..τελικά βρήκε και πήρε ένα παιδικό ζακετάκι..



έπειτα πήγε στον διπλανό μπλε κάδο, αλλά καθώς δεν έφτανε στον πάτο πήρε ένα σκουποκοντάρι και άρχισε να ψαρεύει τα σκουπίδια..από κει τσίμπησε ένα βρώμικο χαλάκι μπάνιου, που αμέσως μετά με το χαμόγελο του τρελού προσπαθούσε να πουλήσει στους περαστικούς, οι οποίοι την προσπερνούσαν βιαστικά..
τελικά αφού έφυγε, μετά από 10-15 λεπτά ήρθε στο ίδιο σημείο μια άλλη της ίδιας ράτσας και έκανε πάνω-κάτω τα ίδια..[χριστουγεννιάτικα δώρα (;)]

δε μπορώ την αθήνα το πρωί..όλοι έχουν αλλαγμένες φάτσες..κυκλοφορεί πολύ τρέλα και μιζέρια..το πρωί θα έπρεπε να ξυπνάς αλλιώς.πιο εύχαρα και αισιόδοξα..κάπως διαφορετικά υποθέτω..

ΓΙΑΜΑΧΑ

ό,τι απέμεινε από το προχθεσινό νταμάχι (εκτός από το ίδιο το έργο), το ηλιοβασίλεμα στο συννεφιασμένο ουρανό του ασπρόπυργου..

ΧΑΡΟΛΝΤ ΚΑΙ ΜΟΟΥΝΤ

η πιο αστεία, αισιόδοξη, αληθινή μαύρη κωμωδία πολλά χρόνια τώρα..με σαουντρακ από cat stevens(γεωργίου), που τώρα πια αφού μουσουλμανοποιήθηκε, λέγεται yusuf islam..
'if you want to sing out, sing out..'

ΑΒΑΤΑΡ

Η ταινία είναι πράγματι ένα απολαυστικό θέαμα -φυσικά αξίζει να τη δεις μόνο 3D αφού τόσα χρόνια (15) ο κάμερον δούλευε με ειδικές κάμερες και όχι μόνο γι αυτόν το σκοπό-που έχει πολύ λιγότερα κλισέ (σχεδόν καθόλου) απ ό,τι θα φανταζόταν κανείς για αμερικάνικη μπλοκμπαστερ ταινία για την οποία ξοδεύτηκαν τόσα εκατομμύρια δολάρια (σχεδόν μισό δισ). Σε βάζει σε έναν εκπληκτικό κόσμο που οι εξωγήινοι παρομοιάζονται με ινδιάνους και οι άνθρωποι-ως συνήθως αδίστακτοι στο όνομα του κέρδους-θέλουν με τη βια να τους εκτοπίσουν από τη γη τους. Η φυλή αυτή έχει άμεση σχέση με τη μάνα-γη, κάτι που ο άνθρωπος έχει ξεχάσει εδώ και κάτι αιώνες και εδώ έγκειται και το οικολογικό μήνυμα της ταινίας που όμως καθόλου διδακτικά δε στο πετάει ο κάμερον.. απλά λέει τα αυτονόητα ο άνθρωπος με ένα άρτιο στο είδος του σενάριο. Η ιστορία και ο 'τριπαριστός' κόσμος μου θύμισε κάτι από καστανέντα με την θεότητα έιβα στη θέση του μεσκαλίτο κατά μια έννοια..
όπως και να χει είναι ένα επίτευγμα και μια εμπειρία που αξίζει.

υ.γ.1 οι κινηματογραφικές αίθουσες είδαν ξανά-μετά απο πόλύ καιρό-άσπρη μέρα. ο κόσμος ήταν πρωτοφανώς πολύς και μάλιστα όχι σε μουλτιπλεξ σινεμά, αλλά στο αθήναιον στους αμπελόκηπους. τόσος που για να τους 'εξυπηρετήσουν' όλους άρχισαν την παράσταση με μισή ώρα καθυστέρηση από το καθορισμένο.. (μάλλον θα το γυρίσουν όλοι στο 3d πλέον μπας και αντιμετωπίσουν το downloading που έχει γονατίσει την αγορά καιρό τώρα).

υ.γ.2 βεβαίως ακόμα και στο αθήναιον δεν έλειψαν οι κάφροι με τις άκυρες ατάκες και φωνές που επιβεβαίωναν το κάφρικο ανθρώπινο είδος που βλέπανε ταυτόχρονα στην μεγάλη οθόνη.

υ.γ.3 τρομοκρατία τώρα και στα σινεμά: μετά το τέλος της παράστασης ζητήθηκε στον κόσμο να επιστρέψει τα ειδικά γυαλιά. όποιος πονηρός τολμούσε να τα καβατζώσει ο σινεμάς είχε εφοδιαστεί με το ειδικό αντικλεπτικό μηχάνημα (αυτό που έχουν κι όλα τα μεγάλοκαταστήματα) και χτύπαγε συναγερμό..τότε δυο αλλοδαποί (ο ένας μάλιστα δε μίλαγε γρι ελληνικά) σταμάταγαν και έψαχναν τον κλέφτη ή αναγκαζόταν ο ίδιος να τα επιστρέψει.. [πόσο άραγε κοστίζει ένα ζευγάρι 3d γυαλιά..(;)]

ΙΝΣΑΙΝΤΣ

Πορ μι ο καλύτερος δίσκος της χρονιάς στη ΄λογική' της μελωδικής ηλεκτρονικής.

ΧΑΙ ΤΑΙΜΣ

από τις καλύτερες..κασσέτες της χρονιάς το high times του washed out, κατα κόσμον, ερνεστ γκριν που για εκείνον θεωρείται μίνιμαλ, εγώ θα το χαρακτήριζα dark disco με την απαιτούμενη γλυκιά μελαγχολία..
κυκλοφόρησε μόνο σε κασσέτα (!) και σε περιορισμένα αντίτυπα (κάποιες 100στάδες)

ΤΖΙΟΓΚΑΝΤΙ

είχα ξεχάσει ότι είναι ένας πολύ καλός δίσκος..
από τα σκωτσέζικα αδέλφια boards of canada..

♪XAXAKES♥♫

άκουσα χθες και σήμερα (θέλει 2-3 φορές άκουσμα) το νέο άλμπουμ των χαχακες 'valse των ελαφιών'..
είναι ένας πολύ καλός δίσκος (άξιζε τα 10 χρόνια αναμονής), με όλη αυτή τη 'βελούδινη' αισθητική του μποέμ γιάννη νάστα.
με ελληνικό στίχο -ανέκαθεν προτίμηση του γκρουπ- 'φινιρισμένο' και ένα γκλαμ ποπ μίλια μακριά από την μιζέρια της καθημερινότητας..
εδώ η συνέντευξη του νάστα στη lifo αντικατοπτρίζει τον χαρακτήρα του δίσκου του..

.....

θέλω να προσδιορίσω τη θέση μου.., όμως δε γίνεται..όλα με αποσυντονίζουν ξανά..έχω μια άσβεστη (καταστροφική;) δίψα για τα πάντα, όμως ο χρόνος ποτέ δε φτάνει..θέλω να γίνω όλα για λίγο..όμως πάλι ο χρόνος δε φτάνει..τόσος κόσμος, τόσες σκέψεις..η βουή..με ιδρώνουν..ήθελα να μασταν 100 άνθρωποι όλοι κι όλοι, να ξέρω ποίοι είμαστε και τι κάνουμε..όλο το υπόλοιπο φοβάμαι ότι με τρελαίνει..
στο παρόν που ερχόμαστε, που μας ανήκει..σ' αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι ροής του χρόνου πρέπει να βρούμε τη θέση μας (;) να νιώθουμε τουλάχιστον ότι κάνουμε κάτι χρήσιμο (;)
πρέπει να προσδιορίσω τη θέση μου..αλλά πολύ δυσκολεύομαι..

ΕΘΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

σήμερα συνάντησα την πιο όμορφη ταμία τράπεζας από όλες τις τράπεζες που έχω πάει..βρίσκεται στο υποκατάστημα της εθνικής τράπεζας στην πλατεία της νέας σμύρνης..δεν είναι ελληνίδα..πολύ μελαχρινή προς αφρική μεριά αλλά στο μιγάδικό της..με βελούδινο δέρμα και υπέροχο χαμόγελο..να ταν όλοι οι ταμίες έτσι σκέφτηκα..
οι φωτογραφίες δεν έχουν σχέση με την μαύρη καλλονή, αλλά με την 'μαύρη' καθημερινότητα..

ΚΟΥΓΙΟΥΝΜΠΑΜΠΑ

ένα απο τα αγαπημένα μου κομμάτια όταν έκανα κιθάρα (ωδειακά..)ήταν κι αυτό του Domeniconi. εδώ πανέμορφα εκτελεσμένο απο την Li Jie.

ΜΟΝΙΚΑ ΒΙΤΙ

εκτός της καρινα αλλη μια αγαπημένη..(μούσα Αντονιόνι)
Μόνο Μόνικα..