Δευτέρα, Δεκεμβρίου 19, 2011

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ




Χρονιάρες μέρες, είθισται να σημαίνει οικογενειακές συγκεντρώσεις, θαλπωρή κι αγάπη. Δυστυχώς όχι για όλους..

Για κάποια δικά μας σημαντικά πολιτικά πρόσωπα, οι χρονιάρες μέρες, μετατρέπονται σε ψωριάρες μέρες -εκ της παροιμίας: όλοι μαζί κι ο ψωριάρης χώρια- λόγω της απώθησης που προκαλούν στους γύρω τους, ακόμη και στα στενά οικογενειακά τους πρόσωπα.

Κατ’ αποκλειστικότητα ΄ψάρεψα΄ πληροφορίες και γνωρίζω πώς θα περάσουν τις άγιες αυτές μέρες 7 απ’ αυτούς.

Λουκάς Παπαδήμος

Καβάλα στο μικρό ξύλινο μαύρο πόνυ του, όπως κάνει άλλωστε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες τα τελευταία 60 χρόνια. Το αλογάκι του είναι το μοναδικό παιχνίδι που έχει από την παιδική του ηλικία και το αγαπάει όσο τίποτα.

Ευάγγελος Βενιζέλος

Θα πηγαινοέρχεται μόνος στο βαριά επιπλωμένο σαλόνι του, ρητορεύοντας, απευθυνόμενος στα πορτρέτα προγόνων του. (Το τζάκι στο σαλόνι του παραμένει πάντα σβηστό, καθώς δεν κατάγεται από πολιτικό τζάκι).

Θεόδωρος Πάγκαλος

Θα τσακώνεται μπροστά στον καθρέφτη του με το είδωλο του. Κάποιες στιγμές θα κάνει διαλείμματα για να τρώει γαλοπούλες, ενώ το είδωλο του θα συνεχίσει να τον βρίζει.

Ανδρέας Λοβέρδος

Επίσης μπροστά στον καθρέφτη του, επαναλαμβάνοντας τη φράση: ‘‘Φτου σου αγόρι μου! Είσαι πολύ μεγάλος! Φτου σου!’’

Μιχάλης Χρυσοχοϊδης

Θα παίζει με τα αυτοκινητάκια του μπροστά στο τζάκι. Φέτος ειδικά είναι πολύ χαρούμενος γιατί έχει απ’ αυτά που όταν τα βάζεις σε ζεστό ή κρύο νερό, αλλάζουν χρώμα.

Άννα Διαμαντοπούλου

Θα τρώει μόνο γιαούρτια plus με 0% λιπαρά -διατηρώντας την άψογη σιλουέτα της- προσπαθώντας ταυτόχρονα να καταλάβει online τι σημαίνει ΄΄ δια βίου μάθηση΄΄.

Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου

Μπροστά στον iMac του, θα παίζει με τις ώρες Call of duty 3, για να του υπενθυμίζει, ότι ακόμα κάποιο καθήκον τον καλεί και κάποιες υποχρεώσεις εκκρεμούν, αλλά δεν μπορεί να θυμηθεί ακριβώς.
Μέχρι να θυμηθεί, θα παίζει.


Καλές Γιορτές!

Κυριακή, Δεκεμβρίου 18, 2011

ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ




Αλμοδοβαρικά αριστουργηματική είναι οι 2 λέξεις, που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν την τελευταία ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ ΄Το Δέρμα που Κατοικώ΄(La Piel que Habito). ΄Αλμοδοβαρικά΄ γιατί είναι ο κλασικός τρελός κόσμος του Αλμοδόβαρ – μόνο που αυτή τη φορά ο κόσμος αυτός είναι πιο σκοτεινός και η τρέλα φτάνει στα άκρα- και ΄αριστουργηματική΄ γιατί απλά (για άλλη μια φορά) είναι ένα αριστούργημα..

ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΚΑΣΩ



Βλέποντας την πολύ ενδιαφέρουσα πολιτικοχορευτική παράσταση των DV8, με θέμα το Ισλάμ, τη βία, το ρατσισμό, την ελευθερία του λόγου και τι αυτό πραγματικά σημαίνει, θέματα ταμπού για τα οποία δεν πρέπει να μιλάς ελεύθερα, γιατί κοστίζουν τη ζωή σου – όλα αυτά εναρμονισμένα με ακριβείς χορογραφίες- η παράσταση καταλήγει στην εξής φράση: « Θέλω να είμαι ελεύθερος-η, να κυκλοφορώ χωρίς σωματοφύλακες. Πρέπει να σκάσω ».

Τροφή για σκέψη; Ναι. Συνειρμικά σκέφτομαι τους πολιτικούς μας. Γιατί δεν σκάνε; Γιατί, αυτοί δεν λένε πράγματα ουσιαστικά, που μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνα – πόσο επικίνδυνοι μπορεί να θεωρηθούν αιωρούμενοι αριθμοί και μηδενικά;- και έτσι καταλήγουν δέσμιοι του εαυτού τους. Λένε λόγια πλαδαρά, ξύλινα (καλά, στην παρούσα περίπτωση Παπαδήμου, τα ξύλινα μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν με μεταλλικά) και τετριμμένα, που πολύ εύκολα την επόμενη μέρα – αν όχι το επόμενο μισάωρο- ανερυθρίαστα θα τα χουν φέρει κωλοτούμπα και πάλι απ’ την αρχή.

Ανδρείκελα που ελάχιστα ως καθόλου νοιάζονται για τους ανθρώπους, παρά μόνο για τα κεκτημένα τους και πώς θα τ’ αβγατίσουν, διαδέχονται το ένα το άλλο στη γραμμή παραγωγής εξουσίας.

Τι να φοβηθούν λοιπόν; Ένα γιαούρτι ή ένα νεράντζι; Δεν πρέπει αυτό το άπαχο γιαούρτι να μετατραπεί σε κάτι πιο συμπαγές;

Όχι δε μιλάω για άψυχα αντικείμενα –αυτά είναι εξίσου αναποτελεσματικά- μιλάω για έμψυχη οπλισμένη σκέψη, που όταν είναι συγκροτημένη και μαζική αποδεικνύεται πάντα πιο απειλητική και αποτελεσματική από οτιδήποτε άλλο.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 28, 2011

If You Go Away




Τι κομματάρα..που απ' όλες τις διάσημες εκτελέσεις περισσότερο μ' αρέσει αυτή της Σπρινγκφιλντ.
Ίσως επείδη αυτήν την εκτέλεση μου θύμισε η ταινία Τoast που επίσης μ'άρεσε πολύ.

ΜΟΝΑΧΙΚΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΪΣ



με πολύ χιούμορ από τον Άντυ Γουόρχολ (1968)

Πέμπτη, Νοεμβρίου 24, 2011

ΕΥΡΥΤΑΤΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ





Κατ’ αρχήν να επισημάνουμε το συχνό γραμματικό λάθος που γίνεται τις τελευταίες μέρες -γραπτά και προφορικά- ονομάζοντας την κυβέρνηση Παπαδήμου, ως κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας ( δεν αναφέρομαι στις άλλες γελοίες ονομασίες περί εθνικής ενότητας, σωτηρίας κλπ, γιατί αυτές δεν εμπίπτουν στην κατηγορία του γραμματικού λάθους).

Το «ευρύτερη» είναι συγκριτικός βαθμός, με τον οποίο συγκρίνουμε το ουσιαστικό με κάποιο άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή, με την προηγούμενη κυβέρνηση, που σημαίνει ότι, αν η τωρινή είναι ευρύτερης συνεργασίας, η προηγούμενη θα πρέπει να ήταν ευρείας. Σωστά;

Μόνο που η προηγούμενη δεν ήταν «ευρείας», ήταν μόνο ανευρίας ( χωρίς νεύρο και χωρίς ευρώ).

Στην πραγματικότητα, αυτές οι κυβερνήσεις –εδώ και στην Ιταλία και αλλού στο παρελθόν και στο μέλλον- είναι απλώς πραξικοπηματικές με μόνο στόχο την εξαθλίωση των λαών και προς όφελος μόνο της τραπεζοπολιτικής κάστας της κάθε χώρας.

Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά φιοριτούρες.

Αλλάζοντας θέμα, να συγχαρούμε κι εμείς τον δεξιό Μαριάνο Ραχόι για τη μεγάλη του νίκη στις πρόσφατες ισπανικές εκλογές. Το κόμμα του Ραχόι παρότι δεξιό ονομάζεται Λαϊκό Κόμμα (Partido Popular) και σ’ αυτό θα ήθελα να σταθώ.

Έχει πλάκα, που συχνά τα δεξιά ή και ακροδεξιά κόμματα, χρησιμοποιούν φιλολαϊκά ονόματα (λαϊκό κόμμα, λαός της ελευθερίας κλπ), που είναι ίσως απόρροια της κουτοπονηριάς και της λαοπλάνης που τα διακρίνει.

Χαρακτηριστικό ντόπιο παράδειγμα ο ΛΑ.Ο.Σ. με τον τόνο στο ΄Α΄ και όχι στο ΄Ο΄, όπως προσπαθούν καιρό τώρα να πλασάρουν οι εκπρόσωποί του κι αυτό για δύο λόγους:

1) Αλίμονο αν ο πραγματικός λαός εκφραζόταν απ’ το κόμμα του Καρατζαφέρη και του Άδωνι, άσχετα αν αυτοί ήδη κάνουν το κομμάτι τους στην τωρινή κυβέρνηση- βαλτοί με το έτσι θέλω - ενώ εμείς κοιτάμε σαν χάνοι.

2) Διότι και νομικά απαγορεύεται η χρήση τέτοιων εννοιών, αφού ενέχουν τον κίνδυνο παραπλάνησης του κοινού. Στο εμπορικό δίκαιο η κτήση τέτοιου δικαιώματος χαρακτηρίζεται ως «Απαράδεκτο».

Φυσικά, οι ίδιοι το έχουν πλασάρει ως ακρωνύμιο του Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, απόρροια μάλλον –όπως προαναφέρθηκε- της κουτοπονηριάς και της κωλοτούμπας που τους διακρίνει.

Δηλαδή, λίγο παραπάνω θράσος να είχαν –απ’ το ήδη υπάρχον- θα ονόμαζαν το κόμμα τους Θ.Ε.Ο.Σ. ως ακρωνύμιο του: «Θεόσταλτη Εντολή Ομαδικής Σωτηρίας».

Αμήν!

Δευτέρα, Νοεμβρίου 14, 2011





Το συγκεκριμένο σπίτι αστέγου (κάτω απ' την τσιμεντένια σκάλα, έξω απ' τον Ευαγγελισμό), είναι από τα πιο οργανωμένα που έχω συναντήσει.

Τα είχε σχεδόν όλα: παπλώματα, μαξιλάρια, βιβλία, μπιμπελό, σκούπα, μέχρι και κουβά για τα σκουπίδια.

Καθαρός κι οργανωμένος ο τύπος, που τη στιγμή της φωτογραφίας έλειπε. Είχε πάει για πρωινό κατούρημα.

Ωραίος.

ΚΥΡΙΑΚΗ