Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

Χρονιάρες μέρες, είθισται να σημαίνει οικογενειακές συγκεντρώσεις, θαλπωρή κι αγάπη. Δυστυχώς όχι για όλους..

Για κάποια δικά μας σημαντικά πολιτικά πρόσωπα, οι χρονιάρες μέρες, μετατρέπονται σε ψωριάρες μέρες -εκ της παροιμίας: όλοι μαζί κι ο ψωριάρης χώρια- λόγω της απώθησης που προκαλούν στους γύρω τους, ακόμη και στα στενά οικογενειακά τους πρόσωπα.

Κατ’ αποκλειστικότητα ΄ψάρεψα΄ πληροφορίες και γνωρίζω πώς θα περάσουν τις άγιες αυτές μέρες 7 απ’ αυτούς.

Λουκάς Παπαδήμος

Καβάλα στο μικρό ξύλινο μαύρο πόνυ του, όπως κάνει άλλωστε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες τα τελευταία 60 χρόνια. Το αλογάκι του είναι το μοναδικό παιχνίδι που έχει από την παιδική του ηλικία και το αγαπάει όσο τίποτα.

Ευάγγελος Βενιζέλος

Θα πηγαινοέρχεται μόνος στο βαριά επιπλωμένο σαλόνι του, ρητορεύοντας, απευθυνόμενος στα πορτρέτα προγόνων του. (Το τζάκι στο σαλόνι του παραμένει πάντα σβηστό, καθώς δεν κατάγεται από πολιτικό τζάκι).

Θεόδωρος Πάγκαλος

Θα τσακώνεται μπροστά στον καθρέφτη του με το είδωλο του. Κάποιες στιγμές θα κάνει διαλείμματα για να τρώει γαλοπούλες, ενώ το είδωλο του θα συνεχίσει να τον βρίζει.

Ανδρέας Λοβέρδος

Επίσης μπροστά στον καθρέφτη του, επαναλαμβάνοντας τη φράση: ‘‘Φτου σου αγόρι μου! Είσαι πολύ μεγάλος! Φτου σου!’’

Μιχάλης Χρυσοχοϊδης

Θα παίζει με τα αυτοκινητάκια του μπροστά στο τζάκι. Φέτος ειδικά είναι πολύ χαρούμενος γιατί έχει απ’ αυτά που όταν τα βάζεις σε ζεστό ή κρύο νερό, αλλάζουν χρώμα.

Άννα Διαμαντοπούλου

Θα τρώει μόνο γιαούρτια plus με 0% λιπαρά -διατηρώντας την άψογη σιλουέτα της- προσπαθώντας ταυτόχρονα να καταλάβει online τι σημαίνει ΄΄ δια βίου μάθηση΄΄.

Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου

Μπροστά στον iMac του, θα παίζει με τις ώρες Call of duty 3, για να του υπενθυμίζει, ότι ακόμα κάποιο καθήκον τον καλεί και κάποιες υποχρεώσεις εκκρεμούν, αλλά δεν μπορεί να θυμηθεί ακριβώς.
Μέχρι να θυμηθεί, θα παίζει.


Καλές Γιορτές!

ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ

Αλμοδοβαρικά αριστουργηματική είναι οι 2 λέξεις, που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν την τελευταία ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ ΄Το Δέρμα που Κατοικώ΄(La Piel que Habito). ΄Αλμοδοβαρικά΄ γιατί είναι ο κλασικός τρελός κόσμος του Αλμοδόβαρ – μόνο που αυτή τη φορά ο κόσμος αυτός είναι πιο σκοτεινός και η τρέλα φτάνει στα άκρα- και ΄αριστουργηματική΄ γιατί απλά (για άλλη μια φορά) είναι ένα αριστούργημα..

ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΚΑΣΩ

Βλέποντας την πολύ ενδιαφέρουσα πολιτικοχορευτική παράσταση των DV8, με θέμα το Ισλάμ, τη βία, το ρατσισμό, την ελευθερία του λόγου και τι αυτό πραγματικά σημαίνει, θέματα ταμπού για τα οποία δεν πρέπει να μιλάς ελεύθερα, γιατί κοστίζουν τη ζωή σου – όλα αυτά εναρμονισμένα με ακριβείς χορογραφίες- η παράσταση καταλήγει στην εξής φράση: « Θέλω να είμαι ελεύθερος-η, να κυκλοφορώ χωρίς σωματοφύλακες. Πρέπει να σκάσω ».

Τροφή για σκέψη; Ναι. Συνειρμικά σκέφτομαι τους πολιτικούς μας. Γιατί δεν σκάνε; Γιατί, αυτοί δεν λένε πράγματα ουσιαστικά, που μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνα – πόσο επικίνδυνοι μπορεί να θεωρηθούν αιωρούμενοι αριθμοί και μηδενικά;- και έτσι καταλήγουν δέσμιοι του εαυτού τους. Λένε λόγια πλαδαρά, ξύλινα (καλά, στην παρούσα περίπτωση Παπαδήμου, τα ξύλινα μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν με μεταλλικά) και τετριμμένα, που πολύ εύκολα την επόμενη μέρα – αν όχι το επόμενο μισάωρο- ανερυθρίαστα θα τα χουν φέρει κωλοτούμπα και πάλι απ’ την αρχή.

Ανδρείκελα που ελάχιστα ως καθόλου νοιάζονται για τους ανθρώπους, παρά μόνο για τα κεκτημένα τους και πώς θα τ’ αβγατίσουν, διαδέχονται το ένα το άλλο στη γραμμή παραγωγής εξουσίας.

Τι να φοβηθούν λοιπόν; Ένα γιαούρτι ή ένα νεράντζι; Δεν πρέπει αυτό το άπαχο γιαούρτι να μετατραπεί σε κάτι πιο συμπαγές;

Όχι δε μιλάω για άψυχα αντικείμενα –αυτά είναι εξίσου αναποτελεσματικά- μιλάω για έμψυχη οπλισμένη σκέψη, που όταν είναι συγκροτημένη και μαζική αποδεικνύεται πάντα πιο απειλητική και αποτελεσματική από οτιδήποτε άλλο.

ΑΒ3 ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Σατωβριάνδος

ΚΟΥΤΣΟΥΛΙΕΣ

ΑΒ3 ΠΛΑΤΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ